We willen allemaal niet terug naar de tijd dat we door corona niets mochten. Tegelijkertijd ontdekten diverse mensen dat er ook een rust in hun leven kwam: ‘niets mogen’ leidde ook tot ‘niets hoeven’. Geen stress om maximaal te genieten van alle events, maar volop genieten omdat je minimale event-stress hebt.
Gelukkig zitten we niet meer opgesloten door een onzichtbare vijand. Hier hebben we ons van weten te bevrijden. Wat ons niet is gelukt om ons te bevrijden van FOMO – de angst om iets te missen van al het leuks dat in de wereld mogelijk is ter vermaak van onszelf. Het lijkt er haast op dat we bang zijn voor FOMO en ons daarom in FOMO verstoppen. Net als social media zijn FOMO-activiteiten vrijwel altijd oppervlakkig, het is kortdurend en het weerhoudt het ons er van om écht contact te maken met andere mensen.
Er zijn 3 alternatieven om je leven zin te geven, die ik hier kort wil aanstippen: 1) jezelf leren kennen, 2) een ander leren vertrouwen en 3) hypnose
1. Jezelf leren kennen
Niemand heeft het talent gekregen om zoveel mogelijk en zo lang mogelijk los te gaan – zo nodig met behulp van alcohol en pillen – op muziekfestivals, de hele wereld over te vliegen om zoveel mogelijk indrukken op te doen of welke FOMO-invulling dan ook. Sterker: je hersenen zijn getraind om informatie te filteren en het is dan ook onmogelijk om alles te beleven én alle indrukken vast te houden. Jouw ‘TO DO-boekje’ en je paspoort kunnen alles registreren; jouw hersenen bewaren maar een fractie (actief).
Belangrijker is dat je niets leert van jezelf als je de hele dag door voortholt van FOMO naar FOMO. En vervolgens doorschakelt naar een veel te drukken en stressvolle baan om al dat FOMO te kunnen betalen. Je leert jezelf kennen in de momenten van rust. De ene stress om geld te verdienen waarmee je in de andere stress komt door het weer uit te geven brengt je het verst mogelijk van die rust vandaan. Als je iets heel moois tot zijn recht wilt laten komen dan moet je dat – nadat je het gevonden hebt – vooral niet tussen heel veel andere mooie dingen plaatsen. Juist niet.
Toen de beroemde ontwerper Battista “Pinin” Farina nog jong was zag hij dat winkeliers hun etalage vol stopten met alle mogelijke artikelen, die in de winkel werden verkocht. Zijn advies was om juist minder in de etalage te zetten: door goed na te gaan wat de kernproducten van de winkel zijn en alleen die te etaleren maak je het passerende publiek nieuwsgierig om de overige artikelen ook te ontdekken. Kortom: het is cruciaal om te ontdekken wie je echt bent.
Het kan zijn dat het raar aanvoelt: je bent de hele tijd bij jezelf en je maakt alles mee wat je zelf doet. Toch zijn het anderen die jou altijd beter zien en weten waar je toe in staat bent. Mijn advies: luister naar ze. Echt luisteren.
2. Een ander leren vertrouwen
De wereldbevolking bestaat uit jezelf en alle anderen en de eerste reflex van veel mensen is dat je niet twijfelt aan jezelf en wel twijfelt aan alle anderen. Ricardo Semler is een Braziliaanse ondernemer, die in zijn jonge jaren alles in zijn bedrijf wilde controleren. Vooral anderen – zijn medewerkers. Toen hij knetteroverspannen was gooide hij het roer maximaal om en besloot om juist alle vertrouwen aan zijn medewerkers te geven: de Semco-methode was geboren.
Ik ben niet alleen een groot fan van de Semco-methode, maar pas het ook volledig toe. Dat kwam onder meer omdat ik als projectleider in het begin de resultaten van anderen moest implementeren in de organisatie. Dat waren stuk voor stuk mooie resultaten, die niet pasten bij de praktijk. Ook riepen de medewerkers in koor dat ze het altijd al hadden gezegd en zelf veel beter konden. Dat liet ik ze dan doen en dat werkte uitstekend. Inmiddels vertrouwen directeuren mij complexe trajecten toe zonder al te veel controle en ik laat de medewerkers doen waar ze goed in zijn zonder al te veel controle en dat gaat uitstekend.
Het kan zijn dat het raar aanvoelt. Kijk de auditie van Susan Boyle nog eens terug en besef je nogmaals hoe ongelooflijk moeilijk het is om andermans talent te zien (het was ook niet haar eerste talentenjacht!). Mijn advies: kijk ook zo naar de mensen om je heen en zie hun talent. En vertrouw op hun talent. Echt zien. Echt vertrouwen.
3. Hypnose
De ultieme vorm van focus geeft de ultieme vorm van rust. Dat is hypnose. Hypnose helpt pas als jezelf (zelfhypnose) of een hypnotherapeut in staat is om je onderbewuste te bereiken én te helpen om de ballast in je leven te vervangen door de kern van je zijn.
Dan werkt het net als reguliere medicijnen: als je een eczeemplek hebt kun je wel een paracetamol slikken, maar dat helpt niet. Als je pijn hebt kun je een eczeemzalf op die plek smeren, maar dat helpt ook niet. Nog sterker: als je écht gelooft dat het juiste medicijn helpt dan helpt het soms beter.
Hypnose heeft ook voor ieder probleem een andere behandelmethode. Zelf ben ik verlost van mijn pestverleden, ik heb geen hoogtevrees meer, geen hooikoorts meer, ik was overspannen voor politieke werk (niet voor ander werk!), ik ben bijna 10 kilo afgevallen met een hypnotische maagband (ik ben nu 71 kilo) en nu helpt Linda mij van een aantal lichamelijke kwalen af zoals een grote eczeemplek op mijn been of een tic in mijn onderlip. Ik ben een wandelend reclamebord voor hypnotherapie.
Het kan zijn dat het raar aanvoelt. Je bent zo gewend aan de westerse benadering van gezondheid, dat je niet kunt bevatten dat je onderbewuste tegen je ‘praat’ via pijn of ongemak als je te ver afwijkt van wie jezelf bent. Mijn advies: ontmoet je onderbewuste zelf. Echt ontmoeten.
Tenslotte
In ons westerse denken menen we dat we steeds meer moeten doen om steeds meer te bereiken. Ik doe steeds minder en – hoewel ik er eerlijk gezegd nog niet veel van begrijp – bereik ik steeds meer. Ik luister sinds kort naar wat anderen over mij zeggen (en geloof het nog niet helemaal!), ik durf mensen al heel lang volledig te vertrouwen en sinds 5 jaar heb ik zo’n 10 hypnose-behandelingen gehad en kom steeds dichter bij mijn ‘ik’. Het is een wisselwerking zonder FOMO en zonder andere angsten. De kern: oprecht en kwetsbaar. Hopelijk herkent u er wat van.
Peter Lamberts